Kopan parmağını sırt çantasında Türkiye’ye taşıdı ve literatüre girdi, Memur sitemizde sizleri bilgi sahibi olmanızı adına Kopan parmağını sırt çantasında Türkiye’ye taşıdı ve literatüre girdi başlığı atarak konu ile ilgili bilgileri siz değerli okurlarımıza aktarıyoruz. Kopan parmağını sırt çantasında Türkiye’ye taşıdı ve literatüre girdi isimli yazımızın ayrıntı kısmı..
Kopan parmağını sırt çantasında Türkiye’ye taşıdı ve literatüre girdi
2014 senesinden bu yana yurt dışı görevlerde mühendis olarak çalışan 29 yaşındaki
Berk Altınelli, hemen hemen iki ay önce açık denizde olduğu sırada bir kaza geçirdi
ve sağ el işaret parmağı orta ekleminden koptu. İlk paniğin ardından, aldığı
mesleki eğitimleri aracılığıyla, kopan parmağını dostlarına buldurdu ve buz
ile sardı. Akşam saatleri civarında helikopterle Malta adasının en büyük kamu hastanelerinden
birine götürülen Berk Altınelli’ye doktorlar, parmağının dikilemeyeceğini boşuna
saklamaması gerektiğini hatta çöpe atmasını dile getirdi. Parmağından vazgeçmeyen
genç mühendis İstanbul’da yaşayan diş hekimi dayısını aradı, bu cerrahi operasyonu Türkiye’de
yapılıp yapılamayacağını sordu. Annesi Alev Altınelli ile birlikte dayısının
da uğraşları sonucu aile rekonstrüktif cerrahi mikrocerrahi alanında çok başarılı
ameliyatlar gerçekleştiren Prof. Dr. Mehmet Veli Karaaltın’a ulaştı. Prof. Dr.
Karaaltın, normalde uzuv kopmalarında maksimum 8-9 saat içinde uzvun yerine
dikilmesi gerektiğini söyleyerek “Risk alıyoruz ama deneyeceğim” dedi.
Berk Altınelli’nin hemen hemen 24 saati bulan film gibi Malta-Türkiye parmak kurtarma
operasyonu bu cümleyle başladı ve literatüre girecek bir ameliyatla genç mühendisin
parmağı kurtarıldı.
KORKU DOLU SAATLER GEÇİRDİ
Altınelli, “İşaret parmağım eklem yerinden koptu. Acil olarak helikopterle
hastaneye kaldırdılar. Malta’daki doktorlar parmağımın bir daha dikilemeyeceğini,
parmağımı kesinlikle kullanamayacağımı açıkça dile getirdiler. Dayımı aradım umutsuzca.
Türkiye’de bu operasyonu yapabilecek bir doktor var mı diye. Tabii bu süre zarfında
çok korktum. Çünkü öte yandan parmağımı düşünmem gerekiyor, öte yandan Malta’daki
hastanede hiçbir şey yapılamayacağını dile getiriyorlar, öte yandan hastanede hiç
ilgilenmiyorlar, pansuman bile yaptıramadım saatlerce. Uçak bileti bulmam gerekiyor,
pandemi var. Ama pes etmedim. Ameliyatın Türkiye’de yapılabileceğini öğrendiğimde
umudum daha da arttı” dedi.
İLK ŞOKU ATLATTI, KOPAN PARMAĞINI BULUP BUZA KOYDU
Ameliyata girene kadar parmağını çok iyi koşullarda saklamasının çok mühim
olduğunu bilerek olaydan birkaç dakika sonra hemen birkaç parça buzun içinde
saklayıp hastaneye gittiğini vurgulayan Altınelli, kelimelerini şöyle sürdürdü:
“Hastaneden ekstra buz bile vermediler. Birkaç parça buz ile otele geçtik.
Türkiye’ye gelene kadar buz aküsünde saklamam gerekiyordu doku ölümü olmaması
için. Ama pandemi var, hafta sonu akşam saatleri, her yer kapalı. Akü bulmam
imkansızdı. Şansıma, benimle hastaneye gelen arkadaşım, annesinin evindeki buzdolabından,
piknikte vs kullandığı buz aküsünü getirdi. Zar zor sabah 9-9:30 gibi bir saate
uçak bileti buldum. Otel odasında akü içinde kopan parmağım, uçak saatini beklemeye
başladım. Maksimum 19 saat içinde ameliyat bulunacağım hastaneye ulaşmam gerekiyordu
çünkü dokunun öleceğini dile getirdiler. Lakin pandemi imkansızlıkları içinde İstanbul’a
gelip ameliyata girmem 19 saati bile geçti. Kaza, akşam üzeri saat 7 civarında
olmuştu, uçaksa ertesi sabah 9.30 civarındaydı”
SIRT ÇANTASINDA PARMAĞI İLE TÜRKİYE’YE UÇTU
Ertesi sabah sırt çantasına koyduğu buz aküsünün içindeki parmağı ile uçağa
binen Berk Altınelli, elinde valizi koşa koşa uçağa bindiğini anlatarak kelimelerini
şöyle noktaladı: “Uçaktan indiğimde ambulans ayarlanmıştı zaten, hemen
havaalanından ambulansla acil olarak hastaneye getirildim. Akşam üzeri ameliyata
alındım. Cerrahlarım sağolsun, parmağım yerinde şu anda. Fizik tedaviye başlayacağız
inşallah. ‘Beni Türk hekimlerine emanet edin’, bu gerçek. Ben bunu bizzat yaşadım.
Oradaki doktorlar bu parmağı niye tutuyorsun, çöpe at dedi. Ama ben ümidimi
kesmedim. Allah’a şükür şu anda parmağım yerinde ve çok mutluyum. Uzuv kayıplarında
ilk yapmamız gereken şey, ne olursa olsun herkes bunu lütfen aklında tutsun,
bir an önce buza koymak. Buzda gizli tutulan uzuvda dokunun yaşama ihtimali o kadar
yüksek. Tekrar yerine dikilme olanağı artıyor. Bunun en büyük örneği benim”
“AMELİYATTAN SONRA 72 SAAT GÖZÜMÜ KIRPMADIM”
Oğlunun Malta’dan İstanbul’a uzanan parmak operasyonunu farklı zamanlarda duygulanarak
anlatan Alev Altınelli (60) ise o orada uçak bulmaya çalışırken kendisinin de
burada büyük bir stres içinde beklediklerini söyleyerek yaşadığı korku dolu
saatleri şöyle anlattı: “Berk bir hafta sonu akşam üzeri beni aradı ve
‘Anne acilen İstanbul’a dönüyorum. Kaza geçirdim parmağım koptu. Helikopter
beni alıp Malta’ya götürecek. Orada parmağımı dikecekler’ dedi. Ama Malta’daki
hastanede çok fazla ilgilenmemişler. Hatta işe yaramayacağını, parmağını atması
gerektiğini söylemişler. Biz de burada girişimlerde bulunduk ve ardından çaresizce
gelmesini bekledik. Ertesi gün öğlen 14:30 gibi burada olacaktı. Dayım hemen
hastaneyi organize etti. Doktorlarla konuşmuştu, havaalanından hemen ameliyata
götürüldü. Ameliyattan sonra 72 saat boyunca hiç uyumadan başında bekledim.
Çünkü en ufak bir doku kaybının olmaması gerektiği söylendi. 10 dakikada bir
pansuman yapılıyordu. Çok kritik bir süre dediler bu 72 saat için. Çok şükür
şimdi bugünlere geldik. Çok mutluyuz. Allah doktorlarımızdan razı olsun, biz
onların hakkını hiç ödeyemeyiz”
“RİSK ALIP DENEYECEĞİM DEDİM”
Literatüre girecek operasyonu gerçekleştiren Estetik, Plastik ve Rekonstrüktif
Cerrahi Uzmanı Prof. Dr. Mehmet Veli Karaaltın ise “Süreyi duyar duymaz
ilk dediğim şey, olası 8-10 saatlik sınırı epey aştığını, hatta tur döndüğünü,
24 saate kadar uzayabileceğini öğrenince, hastanın yakını olan meslektaşıma
‘Deneyeceğiz, başarmaya çalışacağız’ dedim yalnızca. Bazı şeylerin telafisi yok,
bir mühendisin işgücü kaybına uğraması çok oldukça önemli kayıp. Hem ülke için, hem
kendisi için, hem de ailesi için. Bir mühendisin yetişmesi seneler alıyor. Kitabi
bilgiye göre bu kadar süre geçtikten sonra bu ameliyatta başarılı olma ihtimaliniz
hemen hemen yok. Ben aslında bir risk aldım. Çünkü başarısız olursam, aile anlayışlı
baksa da, cerrahi bir başarısızlık olacaktı benim için. Ama hastanın yaşı, konumu
yaşayacağı kaybın risklerini düşününce denemeye karar verdim” dedi.
“AMELİYATTAN ÇIKINCA SARILDI VE AĞLADI”
Berk Altınelli’nin çok şanssız bir zamanda böyle bir kaza geçirdiğinin altını
çizen Prof. Dr. Karaaltın, “Pandemi var, tarifeli uçuşlar hemen hemen yok.
Buraya getirilmesi bir hayli zor oldu. Ertesi günü buldu. Tabii ki normal koşullarda
ambulans uçak da olabilirdi ama bu şartlar ne yazık ki ona uygun değildi. 17’nci
saatte buraya ulaşabildiö diye konuştu. Uzuv kayıplarında doku ölümünün kansız
kalma yani iskemi sebebiyle gerçekleştiğine işaret eden Prof. Dr. Karaaltın,
“Parmak, bu açıdan biraz daha dayanıklı bir uzuv. İçinde kas dokusu hemen hemen
yok. Daha çok bağ dokuları, cilt ve kemik doku var. o açıdan şanslıydık yalnızca.
Bizim yaptığımız ameliyat ise literature girecek nitelikte bir operasyon oldu.
Çünkü çok uzun bir süre sonra yapılabildi. Berk ameliyattan çıkınca ağladı ve
bana sarıldı parmağını kurtarabildiğimiz için. Bu da parmağını kaybetse onda
nasıl bir etki oluşacağını (yani aldığımız riske değdiğini) bir kere daha gösterdi”
şeklinde konuştu.
“PARMAĞIN KANLANMASI 25’İNCİ SAATTE OLDU”
Yaralanmalarda arada bir uzuv kısaltarak organı kurtarmak gerektiğini söyleyen
Prof. Dr. Karaaltın, kelimelerini şöyle sonlandırdı: “Çünkü azıcık kısa ama
işleyen bir parmak olur. Biz o stratejiyi uyguladık. Ama en büyük problem, ezilme
ile birlikte kopma yaralanmasıydı. Yurtdışındaki hastanede de parmak replantasyon
endikasyonu olmaz demişler. Aslını söylemek gerekirse kitabi olarak doğru. Ama hastanın koşullarına
göre arada bir risk almak gerekebiliyor. Parmağın kanlanma saati 25 saati buldu.
Ben damarı onarıp klempi açıp parmağa kan gideceği zaman duraksadım ve büyük
bir heyecanla bekledim. Bakalım parmak, cerrahi operasyonumıza yanıt verecek mi diye.
Klempi açtıktan sonra parmak kanlanınca da çok mutlu oldum. Ameliyatlardan önce
saatimi genelde çıkarır ve masanın üzerine koyarım. Zamanı unuturum. Mikrocerrahi
böyle bir şey. Çok heyecanla girdiğim ameliyatlar bunlar. Çünkü uzuv kurtarıyorsunuz.
Açıkçası saate bakmadım ama sanırım 11 saati bulmuş. Türkiye, mikrocerrahi yönünden
bence Avrupa’da en iyi konumda. Şimdiki genç meslektaşlarımız pek istemiyorlar
mikrocerrahiyi. Çünkü çok zahmetli ve yorucu. Ama benim onlardan ricam, lütfen
bazıları da bu alana girsin. Çünkü ülkenin buna ihtiyacı var”
